ben herşeye açığım; her davranışa, söze ve duyguya; sonuçlarına katlanmasını biliyorsan bi sıkıntı yok anlayacağın...

evren; bizi, biri için hazirlar; her olay, her AN bunun için tasarlanmıştır. lakin yanılgıya düşütüğümüz bir nokta var; o kişi, bir başkası değil, insanın KENDİdir. çevremizde olan onca insan, başımıza gelen bu kadar olay, hep KENDİmizin farkına varmamız, kendimizi keşfetmemiz içindir...

her şey gittikçe anlamsızlaşıyordu, birinciliği ÖLÜM 'e verdiler...( Özdemir Asaf anısına )

nefes alamaz olursunuz bir AN için; ama cok mutlusunuzdur da, ölüm gibi birseydir ama kimse ölmez şairin dediği gibi...

bazen seni unutuyorum sonra geçiyor... ( Cemal Safi'nin anısına )

şimdi sen, miş'li geçmiş zamansın sevgili, hani seni ben değil başkaları yaşadı da anlattılar bana sanki seni hayal meyal...

anlam taşır gözler; bir yürekten, diğerine her bakışta hiç bıkmadan...

de bağlacı gibisin sen aşk'la aramda; hani olsan da olur olmasan da... sen varsan dahi, yoksan bile işte...

içimdeki salak'a not: arada bir kendini insanlara gösteriyorsun ya; iste senin yüzünden benim kalbimi kırıyorlar, YAPMA...

bazen seni sevmiyorum, sonra geciyor, diyor ya Cemal Safi; bendeyse bu tam tersi, bazen seni seviyorum, sonra geciyor...

kimi an herseyi soylemek istiyorum gercek her neyse "midas'in kulaklari esek kulaklari" diye...

eylul, cok dekoltesin yine bu sabah; sana tutulmamasi icin zor tutuyorum ruhumu...