doğup büyüdüğüm duygular tanımlar belki beni ama bilin ki yükselenim AŞK...

özdemir asaf'a imrenmemek elde değil. o kelimelere giydirdiği kıyafetler; akıl alıyor, gönül kamaştırıyor resmen...

bir şarkı dinlersin; o şarkı senin sokak aralarında kalmış duygularını alır ve işlek bir caddenin ortasına birakir gider, çırılçıplak hissedersin kendini...

ben en cok seni sevdim der sair, bilmez aslinda o sen bastan asagi ben...

oğuzcan ve asaf anısına... 

her ismin 5 hali var da; şimdi 6 hal var değişik isimlerde yüreğimde...

gezi olaylarinda can veren gençler için... 

Don Kişot'un yeldeğirmenlerine giden yol her insanın kalbinden gecer... serde cesaret varsa tabii...

biliyorum fazlasi zarar size göre; ama kibrit kutusu kadar sevgi be kardesim..

kimsenin sucu YOK bu yasananlarda; keza hepsi BiZ'im hatamiz...

OLmak ya da OLmamak demis iste sair; sen ne dersen de daha...

ben, kronik bir İNSAN'ım... geçmiyor, çaresi de YOK... ben ağlarım üzüldüğümde, vicdanım sızlar, canım acır bir yaşam katledildiğinde, hüzünlenirim aşk bittiğinde, savaşırım özgürlüğüm gaspedildiğinde. 

yaşamdan, İNSANlık raporum var benim; ben kronik bir İNSAN'ım, bu sebeple şaşırma sokaklarda -sana rağmen- DİRENiyorum diye...