kasımda başka olan ne varsa alın gidin de, bana uykumu ve sidikli kontesimi geri verin..

kimseyle bir alıp veremediğim yok; benim tüm derdim bendeki senle...

uyku, bak yine benden ayrı takılıyorsun hiç hoş değil bu yaptığın...

hüzün kaçınılmazsa, sonbahardan zevk almaya çalışın, öyle daha az buruluyorsunuz...

insan sustukları için para kazanıyor olsaydı, bill gates SEN'in yanında şimdi solda sıfırdı...

sana seni seviyorum demek için çok sebebim var ama ilk sebebim sen'sin...

insan bir yaprağı sever mi? sever hatta ona sırılsıklam aşık bile olur ve tutar o yaprağı bir kitap arasına saklar hiç unutmamak için bu kasım'ı...

şu kasım sabahı bir türlü uyutmadı beni. düştüm yine sokaklara; dilimde bana nereden dolandığını bilmediğim boş bir şarkı ; bu er saatte bile her yer SEN kaynıyor; yani anlayacağın her yer ıssız ve kalabalık...

ben ve birkaç kişi daha VAR'ız, kimi süpürüyor caddeleri, akşamdan kalan yaşantı artıklarını ÇÖP niyetine topluyor, kimi dükkan önüne kasa kasa sonbahar indiriyor daha çok hüzünlensin diye uyanınca insanlar...

tuş kilidine aldım duygularımı; öyle her önüne gelen bakıp geçemiyor artık kalbimden...

aşk dediğin; unutmak için okunan, ÇOKSATAN bir kitap gibi, yıllar geçtikçe akılda silueti kalır kahramanlarının, hikayeyse çoktan unutulmuştur...

elimde "görünen köy''ün" bir haritası var ve inanın kılavuz bile o köy'e tek başına gidemez... çünkü köy göründüğü gibi hiç değil...

hayat sadece TEK bir nefesken sen neyin peşindesin be insan...

kim demiş sarıdır SONBAHAR diye, aksine her rengin ANAVATANI'dır, tüm renklere gebedir O...