hepimiz Hacı Bektaş-ı Veli'nin dergahındaki Yunus'uz; o bize nefes vereyim der, bizse neyleyelim nefesi nefes yenmez ki bize buğday ver deriz... hala buğday isteyenleriz nefesimiz ise tutsak... der ki Tapduk Emre Yunus'a "kainat da senin olsa, sen bir HİÇ'sin, unutma; önce nefsini, kendini YOK etmelisin..."

benim artık yeni bir insana harcayacak enerjim pek yok... kalp çarpıntısına ekmek banıyor, yaşam tokluğuna nefes alıyorum...