ben, kronik bir İNSAN'ım... geçmiyor, çaresi de YOK... ben ağlarım üzüldüğümde, vicdanım sızlar, canım acır bir yaşam katledildiğinde, hüzünlenirim aşk bittiğinde, savaşırım özgürlüğüm gaspedildiğinde. 

yaşamdan, İNSANlık raporum var benim; ben kronik bir İNSAN'ım, bu sebeple şaşırma sokaklarda -sana rağmen- DİRENiyorum diye...